ENGLISH T.r.a.s.h.
menu
To File For Chapter 11
To File For Chapter 11
fotografie: © Ernest Potters
To File For Chapter 11 ging op 16 november 2006 in premiere in Theater De NWE Vorst te Tilburg. Een van de uitgangspunten is de performer als speelbal tussen lichaam en geest. Chaotische en explosieve bewegingen waarbij in hoog tempo het lichaam van de performer wordt gedragen door energie, geluid en instinct.

De performers, afkomstig uit Brazilie, Frankrijk, Duitsland,Tjechië en Spanje, spreken hun eigen taal maar ook met fonetische klankassociatie.
Zij gaan in interactie met de innemende stem van sopraanzangeres Hannah Morrison en de klanken van de celliste Jacqueline Hamelink in de klassiek geörienteerde composities van Jeroen Strijbos en Arthur van der Kuip, wat een vervreemdende werking heeft.

Zes figuren worden elkaar en de ander: ‘Niemandslijven’.

"Waar is zij? Zij is daarboven en kijkt met waterige ogen op U!"

De waarheid verzinkt en vergroeit tot een misleiding. Alarmerende, verwarrende situaties doen zich voor. Een extreem afscheid...

Tegest Pecht Guido

To File For Chapter 11 wordt gesteund door FAPK, Provincie Noord-Brabant, Gemeente Tilburg, VSBfonds en Stichting L'Avventura. Co-productie: Melkweg Theater, Amsterdam en Theater De NWE Vorst, Tilburg.

Pers over Chapter 11

Télérama(F)
'Au diable la pesanteur! Avec une énergie grisante, la compagnie T.R.A.S.H. s’envoie en l‘ air.'
(Cathy Blisson)

Die Welt(D)
'Dance tornado from Holland. An avalanche of hurled bodies, discharged cries and cursing word salvos.'
(Irmela Kästner)

BalletTanz(D)
'...a plurality of meanings. [...] stripped of compassion, doomed to engage in a perpetual conflict with a spiritual vacuum, a dysfunctional mind and an unruly body. One cannot help but gaze in fear and admiration at a performance that does not fail to move you.'
(Mischa Kroes)

De Volkskrant(NL)
'...dans die in al zijn extremiteit tegen de grenzen van het fysiek haalbare aanbeukt en de mens reduceert tot bonken energie en instinct.'
(Miriam van der Linden)

Brabants Dagblad(NL)
'...een van de aangrijpendste dansvoorstellingen van de laatste jaren. [T.r.a.s.h.] slaagt er in om de onderwereld van de menselijke geest te visualiseren. Wat een prestatie!'
(Rinus vd Heijden)

Lucie Petrusova in To file For Chapter 11

tour
datum locatie plaats

17.11.06 De NWE Vorst Tilburg
18.11.06 De NWE Vorst Tilburg
24.11.06 Melkweg Amsterdam
25.11.06 Melkweg Amsterdam
30.11.06 Huis a/d Werf Utrecht
01.12.06 Huis a/d Werf Utrecht

17.01.07 Verkadefabriek Den Bosch
18.01.07 't Beest Goes
02.02.07 Kloostertuin Woerden
03.02.07 Plaza Futura Eindhoven
15.02.07 Derlon Theater Maastricht
12.03.07 MAC Créteil (F)
13.03.07 MAC Créteil (F)
27.03.07 Le Manège Maubeuge (F)
28.03.07 Le Manège Maubeuge (F)
14.06.07 Teatro Romea Murcia (E)
29.06.07 Grand Salle de BNM Marseille (F)
10.09.07 Château Rouge Annemasse (F)
11.09.07 Château Rouge Annemasse (F)

09.02.07 Centre Culturel Taverny (F)
11.02.08 Théâtre de Vanves Vanves (F)
14.02.08 Arsenaal Vlissingen
15.02.08 Theater De Lieve Vrouw Amersfoort
27.02.08 Schouwburg Arnhem
28.02.08 Lantaren/Venster Rotterdam
29.02.08 LUX Nijmegen
01.03.08 Huis a/d Werf Utrecht
04.03.08 Toneelschuur Haarlem
06.03.08 LAKtheater Leiden
07.03.08 Kruithuis Groningen
08.03.08 Schauspielhaus Bremen (D)
14.11.08 Théâtre Rolland Romain Villejuif

01.04.09 Festival Cement Maastricht

cast & crew
Concept & choreografie: Kristel van Issum
Muziek: Arthur van der Kuip
Jeroen Strijbos
Decor-ontwerp: Paul van Weert
Created with and performed by: Guilherme Miotto
Tegest Pecht Guido
Lucie Petrušová
Alexandre Tissot
Brice Desault
Jose Agudo
Cello: Jacqueline Hamelink
Soprano: Hannah Morrison
Catalina Bertucci
Met dank aan: Yonel Castilla Serrano
Techniek: Frank van Weegberg
Productie assistent: Leon van Egmond
Lichtontwerp : Luc van Heijst
Licht techniek: Niels Kingma
Stefan van der Gouw
Wouter Werker
sp3 sp3
Fotografie: Ernest Potters, Tilburg
Artwork: KochxBos, Amsterdam
top

 

Recensies

 


 
 

Die Welt

Tanztornado aus Holland wirbelt durch Bremen

Nach zweijähriger Zwangspause feiert "Tanz Bremen" mit Erstaufführungen glanzvolle Auferstehung.

"T.R.A.S.H." nennt sich die junge Compagnie aus dem holländischen Tilburg, die, zum ersten Mal in Deutschland zu Gast, beim "Festival Tanz Bremen" wie ein Tornado über die Bühne des Neuen Schauspielhauses hereinbrach. Eine Lawine aus geschleuderten Körpern, ausgestoßenen Schreien und fluchenden Wortsalven. Zwei Frauen und vier Männer gehen sich gegenseitig an den Kragen oder rennen gegen Wände, an deren hochragenden, glatten, sauberen Fassaden sie immer wieder abrutschen.

Ein stimmiges Bild für die Ohnmacht in einer Gesellschaft von Selbstsucht, zielt der Titel des Stücks "To File for Chapter 11" doch auf die Lücken im amerikanischen Bankrottgesetz, die es den Reichen und Mächtigen erlauben, das eigene Vermögen vor dem Ruin in Sicherheit zu bringen. Höchst virtuos setzt das international besetzte Ensemble um die Choreografin Kristel van Issum auf riskanten Körpereinsatz, verbindet eine Vielzahl zeitgenössischer Tanztechniken zu einer konsequent widersprüchlichen Sprache aus Akrobatik und Charakterstudie, aus wütender Energie, Witz und Verführung.

Dieser Tanz, der wie eine europäische Antwort auf das amerikanische Krumpin' wirkt, stößt sein Publikum nicht vor den Kopf. Dafür sorgen allein die klare feste Sopranstimme von Hannah Morrison und das Cellospiel von Jaqueline Hamelink, die in Arthur van der Kuips und Jeroen Strijbos' zwischen Jazz und Klassik changierendem musikalischen Konzept Hysterie und Lamento wunderbar in sich vereinen. Von T.R.A.S.H. wird man sicher noch hören.

Irma Kästner 11.03.2008


 

top


 

La Marseillaise

La Marseillaise


Denis Bonneville 01.07.2007

 

top


 

Télérama

Scenes T.r.a.s.h.
Des personages á la dérive

Pas de répit pour le chaos : la compagnie néerlandaise T.R.A.S.H. livre des performances énergiques et torturées, dont on sort revigoré.

Les interprêtes de la compagnie néerlandaise T.R.A.S.H. ne connaissent pas le répit. Sur scène, ils se cognent, roulent, boulent , tombent, s'envoient valdinguer dans les airs, se flanquent spontannément ou mutuellement contre les murs… Vous avez dit violence ? Curieusement, on peut sortir déphasé, mais presque revigoré, d'une de leurs performances furieusement énergiques. Garçons et filles à la dérive, les personnages se débattent visiblement avec leur propre chaos intérieur. Peut-être n'ont-ils pas le choix… Toujours est-il qu'ils ne se résignent pas, foncent droit devant, marmonnent ou s'apostrophent par bribes absurdes, se laissent empoigner sans jamais se départir d'un air de détermination ou d'un sourire "ultrabright". Recettes d'une compagnie au pouvoir exutoire. (…)

Métissage.
Sorti de la scèn rock alternative, le noyau dur, composé d’une choréographe (Kristel van Issum), d’un musicien-compositeur (Arthur van de rKuip) et d’un scénographe (Paul van Weert), fait appel à  des danseurs, des comédiens et des acrobates aux gueules bien trempées, qui parlent chacun leur langue sur le plateau (anglais, français, allemand, portugais…).

Impro-répétition.
Kristel Van Issum a une manière bien à elle de diriger des improvisations à bas de livres (1984, d'Orwell), d'images, de rêves d'inconscient, d'instinct et d'histoires absurdes : " Elle est capable de nous dire : vous êtes dans un supermarché et des extraterrestres se lancent dans une attaque terrroriste tandis que vous tombez amoureux d'une bouteille de lait"; rapporte la danseuse Ulrika Kinn Svensson, qui s'est également illustrée chez Platel.

Désynchronisation musicale.
Si Arthur Van der Kuip assiste aux répétitions, il se garde bien d'y dévoiler ses compositions aux interprètes, et de calquer sa musique sur leur frénésie de mouvement. De fait, il écrit de lancinantes partitions entre classique et contemporain (violoncelle et voix soprano pour la dernière création du groupe ): "Plus le contraste est grand, plus on raconte des choses."                                                             

Cathy Blisson 07.03.2007

 

 
top


 

balletTanz

T.r.a.s.h. in The Netherlands

Anticipation is an odd creature, especially when it is fuelled by the press. 

Opinions take root in your mind, tarnishing all that you see. With this unsettling affliction I attended a performance of T.R.A.S.H; a dance group which has been described by the national press as ‘punk’, ‘aggressive’ and ‘violent’; characterizations which left a deep impression on me.
Before the performance commenced I sat in the café of the theatre and contemplated the performance flyer: To File for Chapter 11…  chaotic… explosive … confusion… instinct… frenetic.  I braced myself for a heavy evening.

A little over an hour later I was standing in the cold Amsterdam air, both exhilarated and pummelled by what I had witnessed.  Here was a modern appraisal of the human condition, blemished only somewhat by its ceaseless physical intensity.

The press was merely reacting to the surface of T.R.A.S.H.

To File for Chapter 11 is a work that contains a plurality of meanings. At its very core lies the realization that the identity of mankind is divided, that the ‘I’ we all speak of is a fractured mirror. The violence or aggression that so many claim to witness in the dances of T.R.A.S.H  is merely the physical expression of a mind frustrated by its own lack of a stable identity. God is dead here: supplications are choked, consciousness is enraged. The body, represents the final impaired frontier. 

Each dancer engages with the cacophony of voices within him, posturing, confessing, muttering, screaming, trying to grasp something concrete which might afford peace.  Kristel van Issum, who largely choreographed the piece is acutely aware that modern life has made us all prone to a unique form of schizophrenia. In this context the dancers continually fall to the floor with a manic determination; a form of self injury perhaps, which underscores the inescapable presence of the body which jails a disturbed mind.

The rational is exiled here; this is the realm of nightmarish dualism, the mind waging war on the body and vice versa. All is primal form: alienated human beings struggling with shards of memory, trauma and co-existence; life unsettles them.

Human association is fractured. The six dancers -four of them male- hurl the  females with indifference, the latter expressing emotions ranging from apathy to arousal.  Any fragile instance of attachment is immediately extinguished by a brutish series of motions.   

It is fascinating to consider the title in light of all that one witnesses on stage: ‘Chapter 11’ refers to the bankruptcy code of the U.S.A.  Bankruptcy; but of what, of whom?  Tantalizing questions indeed.  Have we ourselves become impoverished or has our capacity to identify with others become ruined?  Each may decide for himself. One thing is certain, the idea of destitution resonates throughout the work; words become incomprehensible, movement becomes irregular and spasmodic, emotions snarl like rabid dogs. This entire spectacle is framed by a beautiful soprano voice accompanied by a solo cello creating a startling juxtaposition to the frenzied activity we see on stage.  It is this musical backdrop that lends the dance its uneasy timelessness, as if we had been transported to a Victorian asylum, the distinguished voyeuristic guests of the local governor.

Here is mankind committed to a veritable Hades, stripped of compassion, doomed to engage in a perpetual conflict with a spiritual vacuum, a dysfunctional mind and an unruly body. One cannot help but gaze in fear and admiration at a performance that does not fail to move you.

Mischa Kroes 03.01.2007

 

 
top


 

Volkskrant

Grenzen van het fysiek haalbare

To File for Chapter 11 door T.r.a.s.h.. Concept en choreografie: Kristel van Issum. Muzikale compositie: Arthur van der Kuip en Jeroen Strijbos. 17/11, Theater De NWE Vorst, Tilburg. Tournee.

Even denk je in een ruimte van stilte en bezinning te zijn beland. Een man zit met gekromde rug naar ons toe. Ook de vrouw lijkt in zichzelf verzonken, het gezicht verstopt achter lange rode haren. De witgrijze ruimte ademt leegte, zelfs wanneer de sopraan begint te zingen. Maar dan, opeens, is er die keiharde dreun van een lichaam dat zich voluit op de grond laat vallen, en is er die onbedaarlijke, dierlijke schreeuw. Dit is onmiskenbaar T.r.a.s.h., het jonge Tilburgse dansgezelschap dat met zijn rauwe, ongepolijste producties een eigen stem laat horen.
In To File for Chapter 11 toont Kristel van Issum net als in haar vorige choreografie Pork-In-Loop (2005) een totaal losgeslagen wereld. Haar zes bezielde dansers – Jose Agudo, Brice Desault, Guilherme Miotto, Tegest Pecht Guido, Lucie Petrusová en Alexandre Tissot – kennen geen stop of nee. Ze werpen zichzelf of elkaar tegen muren, zwalken op dronkemansbenen of gaan juist in gerichte snoekduik richting vloer. Duwen, trekken, slingeren, hangen – het heeft iets punkachtigs, hoewel de lichtblauwe pumps en paarse truitjes daar weer weinig mee te maken hebben.
Met name de twee vrouwen, die allebei zeer tenger zijn en daardoor een meisjesachtige uitstraling hebben, worden door de mannen alle kanten op geslingerd. Ze worden als objecten behandeld. Maar is dit een commentaar, een aanklacht? Al gauw krijg je namelijk het ongemakkelijke gevoel dat hetzelfde eigenlijk geldt voor de mannen. Die worden immers net zo goed bespeeld, door de choreograaf. Bovendien lijken de vrouwen het ook wel oké te vinden, dit gooi- en smijtwerk met hun lijf. Of zijn ze gewoon murw geworden, deze jonge mensen die in een wereld leven waar (dreigend) geweld de orde van de dag bepaalt?

T.r.a.s.h. is eigenzinnig, maar ook drammerig. Dezelfde fatalistische energie van begin tot eind. Het is een handelsmerk, dat echter wel verdere ontwikkeling behoeft; op een gegeven moment heb je het wel gezien.

Wat zeer goed werkt in To File for Chapter 11, en echt een stap vooruit is, is de dialoog met de muziek. Hoewel de sopraan een uiterst zwakke prestatie levert, weten zang en cello een wereld op te roepen die haaks staat op de dans: de compositie van Arthur van der Kuip en Jeroen Strijbos klinkt namelijk klassiek, verfijnd, bespiegelend. Tegelijkertijd, en dat is een spannende dimensie, zijn muziek en dans ook zielsverwanten. De muziek gaat over melancholie, spijt, dood. In dit gevoel van eindigheid vindt zij de dans, die in al zijn extremiteit tegen de grenzen van het fysiek haalbare aanbeukt en de mens reduceert tot bonken energie en instinct.

Mirjam van der Linden - 20.11.2006

 

 
top
menu
home
agenda
t.r.a.s.h.
 
íSA
CH11

- recensies

Weiter
Pork-in-Loop
PORK (film)
 
audities
workshop
contact
boekingen


 

Brabants Dagblad

T.R.A.S.H. sleurt je Dante’s Inferno in

Maandag 20 november 2006 - Tilburg - Is dit theater, of zie je de mens zoals hij werkelijk is: bruut, ontdaan van een flinterdun laagje beschaving en dierlijk, vooral dierlijk? Die vraag dringt zich meteen op, als ‘To File for Chapter 11’ begint.

Was T.r.a.s.h. ooit fysieker aanwezig dan hier? Kan het nog gewelddadiger? Hoeveel kan een mens – lees: uitvoerder én toeschouwer– verdragen? Vragen die zich opeenstapelen, terwijl je ademloos zit te kijken naar een van de aangrijpendste dansvoorstellingen van de laatste jaren. ’To File for Chapter 11’ is het laatste deel van een drieluik, maar in dichtheid, vaart en gruwelijkheid overtreft het de twee voorgaande delen.
Ook hier kwakken lichamen tegen muren en vloer, slingeren lijven door de ruimte, scheren hoofden rakelings langs scherpe, houten hoeken van het decor en liggen dansers als gebruikte vaatdoeken in een hoek. Maar nog nooit gebeurde het zo overweldigend als in deze nieuwste choreografie van Kristel van Issum. De Tilburgse sleurt je mee Dante’s ’Inferno’ in. De hel waarvan je je tot het zien van ‘To File for Chapter 11’ geen beeld kon vormen, maar die hier in een huiveringwekkende waanzin vorm krijgt. De artistieke boodschap van T.r.a.s.h. is zo grimmig als een gifgasaanval en laat diepe wonden na in je blik op de wereld. De zes uitvoerders praten, schreeuwen, rochelen, krijsen in een wolk van krankzinnigheid die de choreografie als een pantser omhult.
Het gezelschap slaagt er zo in om de onderwereld van de menselijke geest te visualiseren. Wat een prestatie! T.r.a.s.h., waarvan de artistieke staf behalve door Kristel van Issum ook wordt gevormd door componist Arthur van der Kuip en decorontwerper Paul van Weert, maakt unieke voorstellingen. Hoewel gewelddadigheid een rode draad vormt, blijft het driemanschap verrassen. Ditmaal ook door de muziek. Die schreven Arthur van der Kuip en Jeroen Strijbos. Hun tegen klassiek aanschurkende compositie werd vertolkt door celliste Jacqueline Hamelink en sopraan Hannah Morrison. In deze laatste school het enige ‘maar’ van ‘To File for Chapter 11’. Tegen het tomeloze geweld van de choreografie was Morrisons dunne stemgeluid niet opgewassen. Wat meer kracht hier, zou de choreografie nog meer hebben opgekrikt.

Rinus van der Heijden 14.11.2005